Radość, jak wiosna otwiera pąki zamkniętego w sobie człowieka.

  Jedna ze wschodnich legend opowiada o tym, jak pewnego razu zasmucona ludzka dusza wyruszyła w świat w poszukiwaniu radości. Wędrowała długo, odwiedzając ludne miasta, ale spotykała tam jedynie wielką nędze wśród biednych i ogromne zabieganie wśród bogatych. Radości nic było. Skierowała się więc ku lasom i pustkowiom, lecz w tych rozległych przestrzeniach spotkała tylko wielka ciszę, osamotnienie i bezbrzeżny smutek. Wreszcie zaczęła się wspinać na jakaś górę; tuż pod jej szczytem ujrzała światełko, które mrugało do niej, jakby ja przywołując. Był to blask lampy; jej promyk wydostawał się spod zamkniętych drzwi chaty.

Tu chyba musi mieszkać jakiś święty pustelnik - pomyślała dusza. - Poproszę go o pociechę.

Nieśmiało zapukała do drzwi. Z wnętrza odezwał się głos niezwykle spokojny:

- Kto tam?

- To ja - odpowiedziała ludzka dusza. A głos z niezmiennym spokojem odparł:

- Nie ma tu miejsca dla mnie i dla ciebie.

Zawiedziona, odeszła więc dusza i dalej tułała się po

świecie, niepotrzebnie, bo nigdzie nie było ani śladu tego, czego szukała. Aż po jakimś czasie, gdy już ją siły opuszczały od tego chodzenia, przypomniała sobie chatkę pustelnika i postanowiła tam wrócić. Dostrzegłszy strzępek światła wypełzający spod drzwi, podeszła i zapukała.

- Kto tam? - zapytał z wnętrza chaty znajomy głos.

Tym razem dusza, nauczona przez życie i ból, umiała

lepiej się wyrazić. Tym razem nie powiedziała „To ja", ale po prostu „To ty". I drzwi otworzyły się na oścież.

Prawdziwą radość spotykamy tylko wtedy, kiedy jesteśmy zdolni wyjść poza siebie, przezwyciężyć własne osamotnienie pochodzące z egoizmu, który szuka tylko siebie, przekonując się, że możemy stworzyć jakieś „ty" z innym „ja, dotychczas ukrytym. Prawdziwa radość rodzi się wraz z miłością.

Zostaliśmy stworzeni dla miłości, i tylko miłość może nadać sens naszemu życiu. „Człowiek nie może żyć bez miłości. Człowiek pozostaje dla siebie istotą niezrozumiałą, jego życie jest pozbawione sensu, jeśli nie objawi mu się Miłość, jeśli nie spotka się z Miłością, jeśli jej nie dotknie i nie uczyni w jakiś sposób swoją

Prawdziwa radość znajduje człowiek razem z prawdziwą miłością.